It’s Not Uncommon To Change One’s History

Published in Sabah
(Turkey) on 29 June 2020
by Mehmet Barlas (link to originallink to original)
Translated from by Adrien Mercat. Edited by Helaine Schweitzer.

 

 

As far as leading universities go, American institutions set an example for the world. Personally I feel particularly drawn to Princeton University, with its research on the Middle East and incredibly well-stocked library. In my numerous trips to the United States, I have never missed an opportunity to visit Princeton. Its Woodrow Wilson School of Public and and International Affairs, named after a president, was considered an exceptional center for education.

Slave Quarters

At that same university, there was a time when students from the South owned Black slaves who occupied the dormitories’ top floor. To this day, students live in those former slave quarters. No one, however, is enslaved anymore.

Wilson Was Apparently Racist

I read about Princeton’s decision to change the name of its school of Public and International Affairs in the morning paper. As the United States struggles in the wake of Black riots, it was apparently determined that Wilson, a former president, had espoused racist views. As you know, it does not stop there. Another president, Theodore Roosevelt, was subjected to scrutiny due to a statue of him flanked by African Americans and Native Americans. The monument will be preserved by moving it to a museum.

The Thrill of Change

Isn't it a common inclination to be unhappy with one’s past and try to change it? Look at Leningrad, which after so many years became St. Petersburg. In our country, wasn’t the Yildiz Palace complex of Abdulhamit II, our last sultan, dismantled and made into a casino, all in an effort to obliterate the sultan’s heritage? Don’t today’s Ataturk Boulevard and the Halaskargazi (saviors) Street hide former names? In Argentina, many streets beginning with the word “libertador” (savior) used to bear other names. The world has moved beyond these practices, yet they are brand new in the United States. Let’s see to what extent Americans can deny their own history.


Amerika Birleşik Devletleri'nde dünyanın örnek aldığı kurumların başında seçkin üniversiteler gelir. Bunların arasında benim en fazla ilgi duyduğum üniversite. özellikle Ortadoğu'ya ilişkin çalışmaları ve inanılmaz zenginlikteki kitaplığı ile Princeton Üniversitesi'ydi. Amerika'ya defalarca yaptığım ziyaretlerde fırsat bulunca Princeton'a da gittim. Müteveffa Başkanlardan Wilson'un adını taşıyan Siyasal Bilgiler Fakültesi, örnek bir eğitim merkeziydi.

Köle katları
Yatılı öğrencilerin eski dönemde kaldıkları kulübelerin çatı katında, Güneyli öğrencilerin siyah derili köleleri gecelerini geçirirlermiş. Son dönemde bu çatı katlarında da öğrenciler kalmaktaydı. Kimsenin esir kullanacak hali kalmamıştı.

Wilson ırkçıymış...
Gazetelere bakarken, Princeton'un Siyasal Bilgiler Fakültesi'nin adının değiştirilmesi için karar alındığını gördüm. Amerika'yı alt üst eden siyahların ayaklanmaları sırasında, eski Başkan Wilson'un da ırkçı tutumlara sahip olduğuna karar verilmiş. Bu çizgi biliyorsunuz uzayıp gidiyor. Örneğin at sırtındaki Roosewelt heykelinin bir yanında Kızılderili bir yanında da siyah derili figürler olduğu için, bu heykel de yıkılmaktan kurtarılmak için müzeye taşınacakmış.

Değiştirme merakı
Geçmişinden mutsuz olup bunu değiştirmeye çalışmak çok yaygın bir eğilim değil midir? Örneğin kaç yıllık Leningrad nasıl St. Petersburg oluverdi? Bizde de Sultan II'nciAbdülhamit'in izlerini silmek için Yıldız kompleksi parçalara ayrılmadı ve içinde kumarhane bile kurulmadı mı? Şimdi Atatürk Bulvarı veya Halaskargazi Caddesi gibi isimler taşıyan yolların eski adları aynı mıydı? Arjantin'de de bütün caddelere "Kurtarıcı" anlamı taşıyan "Libertador"la başlayan farklı isimler verilmişti.
Biz de dünya da bu dönemi geride bıraktık ama Amerika'da bu dönem yeni başlıyor. Bakalım kendi tarihlerini hangi noktaya kadar inkar edebilecekler?
This post appeared on the front page as a direct link to the original article with the above link .

Hot this week

Austria: Donald Trump Stages the Iran War Like a TV Show

Philippines: Iran War Could Lead to US Empire’s End

Japan: The Post’s Dilemma: Democracy Dies in Darkness

Spain: Trump Is Now More Alone Than Ever: The Republican Is Told ‘No’ from NATO, as MAGA Support Begins To Waver

India: How ‘I, Me, Myself’ Dictates Trump’s Iran Adventure

Topics

Venezuela: A Transition to What?

Belgium: Trump: The EV’s Unlikely Top Ambassador

South Korea: Iran Must Not Turn the Strait of Hormuz into a ‘Tollgate’

Japan: The Post’s Dilemma: Democracy Dies in Darkness

Spain: Trump Is Now More Alone Than Ever: The Republican Is Told ‘No’ from NATO, as MAGA Support Begins To Waver

India: How the Iran War Is a Losing Game for America — and for All

Ghana: What an Unfair World: The ‘Disunited’ United Nations Exposed by Ongoing Wars

Saudi Arabia: Regional Quartet Offer Trump a Final Off-Ramp

Related Articles

Saudi Arabia: Regional Quartet Offer Trump a Final Off-Ramp

Egypt: Iran under Fire: Strategic Miscalculations and the Uncertain Path of the War

Saudi Arabia: US Shift in Syria Signals New Era in Ties with Turkey

Egypt: Impudence and Racism

Canada: No, the Fed Was Not ‘Independent’ before Trump